Krótki kurs nowomowy

W napisanych z humorem zaprawionym odrobiną goryczy felietonach Joanny Dudy-Gwiazdy znajdujemy celne opisy rzeczywistości, dla których punkt odniesienia ciągle stanowi `Solidarność` z początku lat 80.
Credo autorki to filozofia wspólnoty, etos społecznikowski, ochrona środowiska, sprawiedliwość społeczna, prawa pracownicze, społeczeństwo prawdziwie obywatelskie - a więc nieograniczające się tylko do organizacji pozarządowych kompensujących słabości państwa i rynku. Ta lewicowość łączy się z przywiązaniem do narodowej suwerenności i sceptycyzmem wobec brukselskiej biurokracji. Autorka odrzuca natomiast `lewicowość`, która oznaczałaby obronę komunistycznej przeszłości, opór przeciw lustracji, pochwałę dawnych szpiclów i donosicieli.
Lewica w rozumieniu Dudy-Gwiazdy nie musi być laicka ani tym bardziej antykatolicka. I może doceniać Lecha Kaczyńskiego jako prezydenta. Jest rzeczą charakterystyczną dla III RP, że na scenie politycznej znalazło się miejsce dla ludzi o podobnych poglądach.`
Prof. Zdzisław Krasnodębski, fragment wstępu